• Agatha Christie
• Michaił Bułhakow
• Osip Mandelsztam
• Karel Capek
• Anna Achmatowa
• Thomas Stearns Eliot
• Raymond Chandler
• Eugene O'Neill
• Frangois Mauriac
• Par Lagerkyist

Agatha Christie

Wżyciu kochała gorąco, w literaturze mordowała bez litości. Jednak jej powieści kryminalne mają najwięcej czytelników w skali globu - po Biblii i dziełach Szekspira.
Urodziła się w epoce wiktoriańskiej na angielskiej prowincji, ale nie interesowały jej bale, towarzystwo kawalerów i uroki wiejskiego bytowania. Jej pierwszym mężem był lotnik, pułkownik Archibald Christie. Wyszła za niego - mimo gorących sprzeciwów matki - w Wigilię roku 1914, podczas krótkiej przepustki, jaką narzeczony dostał z frontu. Archie wrócił na front, a Agatha z czasem znalazła sobie pracę w aptece. Tu zaczęła się z nudów interesować truciznami.

Działanie jednej z nich opisała w powieści kryminalnej Tajemnicza historia w Styles, na której karty wprowadziła genialnego belgijskiego detektywa, Herkulesa Poirot. Ten powtarzał: "Nie warto szukać dowodów rzeczowych. Własny rozum powinien wystarczyć". To był strzał w dziesiątkę: opowieść pozbawiona brutalności, za to oparta na skomplikowanej zagadce kryminalnej, ogromnie spodobała się czytelnikom. Poirot wystąpił w 33 powieściach, gdzie obnosił się ze swoją przesadną obawą przed przeziębieniem oraz niechęcią do angielskiej kuchni i whisky. Z kolei damski odpowiednik Poirota, panna Jane Marple, osiadła w wiosce St. Mary Mead (pierwszy raz w tomie opowiadań Trzynaście zagadek), z upodobaniem uprawiała ogród i plotkowała z przyjaciółkami. To naprowadzało ją na rozwiązanie piętrowych zagadek kryminalnych. "Chociaż się spodziewa najgorszego, potrafi się zdobyć na wyrozumiałość wobec bliźnich" - pisała o swej bohaterce Agatha Christie.

Ta para uczyniła ją sławną i bogatą już z początkiem lat 20.1 tego właśnie nie mógł znieść jej małżonek, który został tylko "mężem swej żony". Rozwód wzięli w 1928 roku. Agatha przeżyła go tak silnie, iż nawiedzały ją zaniki pamięci. Zdarzało się, iż nie była w stanie podpisać bankowego czeku, ponieważ zapominała, jak się nazywa.

Zdecydowała więc zacząć życie od nowa - miała wówczas 40 lat. Aby uciec od dręczących wspomnień, wyjechała na Bliski Wschód słynnym pociągiem Orient Express. W Iraku poznała przystojnego archeologa, młodszego od niej o 14 lat, Maksa Mallowana, za którego po kilku miesiącach wyszła za maż. "Nie ma dla kobiety lepszego męża niż archeolog. Im jesteś starsza, tym bardziej wydajesz mu się interesująca" - powtarzała. U jego boku wreszcie rozkwitła.

Przez kolejnych 46 lat pisała powieść za powieścią: od Morderstwa w Orient Expressie po Śmierć na Nilu. Literaturze poświęcała cały wolny czas. Pomysły zapisywała w podręcznym notatniku - na realizację czekały tam niekiedy po kilka lat. Kiedy jednak intryga dojrzała w wyobraźni pisarki, niezwykle sprawnie umieszczała ją w kolejnej fabule. Po II wojnie światowej miała już status najlepszej autorki kryminałów na świecie.
Odchodziła w zupełnie innej atmosferze niż wielu jej bohaterów: pełna pogody i satysfakcji. W Autobiografii napisała: "Dziękuję Bogu za dobre życie i miłość, jaką mi ofiarowano".